Dag 4 – Milano
Het is alweer woensdag, nog twee volle dagen te gaan en dan weer naar huis. Ik ben zoals gewoonlijk weer vroeg op en tik het verhaaltje over ons bezoek aan Como.
We nemen de tijd voor ontbijt en vertrekken rond elf in de ochtend richting Milaan. Het verkeer is druk, maar de navigatie leid ons goed om de drukte heen. Na een uur en een kwartier rijden, rijdt Silas ons veilig door Milaan. Silas ervaart het drukke stadsverkeer. Voor ons vechten twee italianen bij de afrit van een rotonde om de plek. Ze raken elkaar bijna en de man voor ons die moet inbinden stapt bij het volgende stoplicht boos uit. Gatzo en andere verwensingen naar de bestuurder van het busje. Eerlijk is eerlijk het is ook een echte lul, hij vloog Silas op de rotonde ook links voorbij en propte zich voor hem ertussen.
Dan rijden we een garage in met ruime parkeervakken. De ingang is wat smal en lastig manouvreren. Maar alles komt goed. Hij parkeert zelfs netjes achteruit in een vak. Goed gedaan jongen.
Nu ik dit schrijf hoor ik de kerkklokken de muziek spelen van “Zie de maan schijnt door de bomen”. Hè? Sinterklaasliedje hier in Argegno ’s morgensvroeg in Juli? Wat is hier aan de hand. Ik google de oorsprong van de muziek en kom er achter dat de muziek gecomponeerd is door Joannes Josephus Viotta. Een Amsterdammer, zoon van een italiaanse koopman. Hoe dat muziekje hier terecht gekomen is? De italiaanse link is duidelijk maar…
Maar goed, terug naar het verhaal over ons bezoek aan Milaan. We wandelen richting de Piazza del Duomo. En lopen langs de Santa Maria delle Grazie. We nemen een snel kijkje in deze kerk.




We lopen door richting de Duomo. Ik ben hier nu voor de 4e keer. En nog nooit in de cathedraal geweest. We boeken de goedkoopste tickets. En gaan in de redelijk korte rij staan. Nadat we “gescand” en onze tassen gecontroleerd zijn lopen we de Duomo in. Hij is groot. Heel groot. Mij vallen vooral de gigantische glas in lood ramen en de beelden boven in de pilaren op.













Na een half uur wandelen door de cathedraal lopen we de Galleria Vittorio Emanuelle II in.



De jongens willen vooral shoppen. Maar deze winkels zijn wat aan de dure kant. Ook van Basten is men hier nog niet vergeten zo blijkt.
We lopen er aan de oostkant uit en halen een milkshake bij de McDonalds. Op een pleintje dichtbij rusten we uit. Er hangt een spandoek op het Palazzo Marino.
Verita per Giullio Regeni
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Giulio_Regeni
Een oproep voor gerechtigheid over de dood van een Italiaanse student Giullo Regeni. De filosoof Alessandro Manzoni stond er bij en keek er naar.


We wandelen verder door de winkelstraten, schoenenwinkel in, schoenenwinkel uit. Sephora in, Sephora uit. Gamespot in, Gamespot uit. Uiteindelijk vind ik een boekje over psychologie (in het engels) en Storm een nieuwe jas.

We gaan op een terras zitten om wat te drinken. Silas en ik eten een Bananensplit ijsje en Storm en Cindy drinken wat fris. Ik pak er ook een cappuccino bij, die had ik nog niet gehad. Het smaakt goed, zowel het ijs als de koffie. Maar zoals altijd heb ik veel dorst. Ik bestel nog twee Icetea Peach na het ijs om mijn dorst te lessen. Ik had alleen gekeken naar de prijs van het ijs. 10 euro was niet veel voor een Bananensplit en ik verwachtte dus ook een normale prijs voor het fris. Blijken die blikjes icetea dus gewoon 6 euro per stuk te zijn. Oef, om de hoek worden dezelfde blikjes voor 3 euro verkocht. Ik snap dat je dingen op een terras hoger prijst. Maar een blikje fris 6 euro en voor 4 euro meer een groot ijs? Dan zou het ijs toch ook duurder moeten zijn. Iets met verhoudig enzo. Maar goed. 30 euro aan friskdrank lichter vervolgen we onze weg.
Na een dikke twee uur slenteren door de winkelstraten lopen we terug naar de Duomo die nu in de volle zon staat.
Een paar jaar geleden (2016) waren we hier in de ochtend. Toen schoot ik de Duomo met een stralend zonnetje er vlak boven en waren de kinderen nog een stuk kleiner (zie https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10209756817415135&set=a.10209756809974949&type=3)
Nu kan ik hem vol in het licht schieten met strak blauwe lucht. Zo kleurt het marmer nog mooier.


We kopen een flesje fris (nu voor veel minder) bij een kiosk naast de duomo en gaan op de stoeprand zitten om uit te rusten. Ondertussen fotografeer ik alle voorbijgangers. Er komen wat typetjes voorbij. Veel met parasol. Anderen strak in het pak op een huurfiets.









Na een half uur zitten en mensen kijken vraagt Silas wat we nog gaan doen. Eten en daarna nog even naar Castello Sforzesca en het park en dan richting de auto en terug.
Langs de route vinden we een Italiaans restaurant. Het is al half zes dus mooi tijd voor een bord pasta. Storm en ik eten een Spaghetti Carbonara, die verdomd goed smaakt. Silas pakt Lasagne en Cindy wordt bij het brengen van het eten vergeten. Die moet iets langer wachten op haar kipfilet met sla. Na het eten lopen we naar het Castello en rusten nog wat in het park.


Silas rijdt weer naar ons huisje en zo heb ik vandaag geen meter gereden. Dat is toch wel apart op vakantie. Morgen gaan we de “driehoek” proberen te doen als de tijd voldoende blijkt.